خاصر بازگشتند . شبل الدّوله ايشان را تا به موضع غراز « 1 » تعاقب نموده خلقى بسيار را به قتل رسانيده و غنايم بىشمار به دست اهل اسلام افتاد . و از جمله وقايع اين سال آنكه ابو الحسن « 2 » بن ابو البركات بن ثمال خفاجى ، بر امير « 3 » خود خروج كرده او را به قتل رسانيد و امارت بنى خفاجه بر وى قرار يافت . چون ابو الحسن بن ابو البركات ، امير خفاجه شد لشكرى جمع كرده متوجّه تسخير كوفه گشت و چندان نهب و غارت در كوفه كرد كه اكثر آن شهر روى به خرابى آورد . و در اين سال ، ابو على نهر سابسى ، كه مدّت دو سال بود كه در بند قرواش مانده بود ، از بند خلاصى يافته روى به قبيلهء خود نهاد . ابو سعد بن عبد الرّحيم وزير جلال الدّوله در اين سال از وزارت استعفا نموده پيش ابو الشّوك [ 257 الف ] رفت و جلال الدّوله منصب وزارت را به ابو القاسم ارزانى داشت . چون ابو القاسم به واسطهء كثرت مطالبات سپاه ، از عهدهء آن امر بيرون نتوانست آمد ، مضطر و متحيّر مانده بنابراين ، بعد از مدّت دو ماه و هشت روز او را سربرهنه در يك پيراهن از دار الوزاره بيرون آورده محبوس گردانيدند و باز ابو سعد بن عبد الرّحمن را به وزارت مقرّر داشتند . و در اين سال ، به واسطهء كثرت افساد اعراب راه حجّ ، از عراق هيچ كس به زيارت بيت اللّه و روضهء مطهّرهء حضرت رسالت‌پناه ، عليه و آله السّلام ، مشرّف نشد . و از نقباى بصره در اين سال ابو العال علوى و ابو محمّد بن فقيه علوى وفات يافت . و از كبار محدثين ، ابو على الحسن بن احمد بن شاذان اشعرى رحلت نمودند . مولد احمد بن شاذان در سال سيصد و بيست و هفتم بود از رحلت خير البشر ، عليه و آله التّحيّة من الملك الأكبر .

--> ( 1 ) . ق : غدار ؛ ش : عذار . مرحوم دهخدا از قول صاحب منتهى الارب مىنويسد : « موضعى است » . ( 2 ) . الكامل : حسن . ( 3 ) . وى علىّ بن ثمال خفاجى بود .